Jeż Henryk to ciekawski i odważny ancymonek. Gdy wybrał się na spacer z rodzicami i siostrzyczką, pod drzewem zauważył szyszkę, która idealnie nadawała się do piłkarskich rozgrywek. A że jeżyk, gdy coś robi, to robi to całym sercem, zabawa tak go pochłonęła, że w pewnym momencie stracił z oczu całą swoją rodzinkę. Oczywiście, przestraszył się i zaczął ich szukać. Szedł, szedł i szedł w nadziei, że ich odnajdzie, aż się zmęczył i, nieszczęśliwy i przerażony, zasnął pod przypadkową kupką liści. Wtedy jeszcze nie wiedział, że – chociaż przypadkiem – doskonale wybrał na drzemkę ogród trójki niesamowitych braci: Gucia, Leosia i Tadzia. Gdy chłopcy odkryli niecodziennego gościa, oczywiście postanowili mu pomóc. Zabrali się do tego naprawdę profesjonalnie: narysowali portrety pamięciowe zagubionej jeżowej rodzinki i ruszyli na poszukiwania. Po raz kolejny udowodnili, że nie ma rzeczy niemożliwych, że chcieć to znaczy móc i że wspólne działanie i pomysłowość przynoszą efekty. „Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu odnaleźli rodzinę jeżyka Henryka” to jednak nie tylko jesienna przygoda ze szczęśliwym zakończeniem, to też bajka o wspieraniu się, nawiązywaniu relacji i cudownej bezinteresowności!

Dla trzech braci - Gucia, Leosia i Tadzia - zabawa to priorytet. Gdy oczami wyobraźni na horyzoncie widzą nudę, są gotowi pobawić się w koronawirusa, sanepid, kwarantannę albo we… fryzjera. Ale gdy do ich pokoju przylatuje mucha, która z kolorowego plecaka wyciąga transparent z napisem S.O.S., chłopacy już wiedzą, że gdzieś potrzebna jest pomoc. Gdzie tym razem? Ta informacja zmroziłaby każdego! W bibliotece kłócą się… postaci z bajek! Wszystko przez to, że coraz mniej dzieci przychodzi wypożyczać książeczki. Między bibliotecznymi półkami wieje nudą, więc i z nerwów i irytacji dochodzi tam do awantur i bitew.

Chociaż Gucio, Leoś i Tadziu sami często kłócą się o wszystko, to jednak tym razem znajdują sposób na pogodzenie bajkowych bohaterów. Jaki? Banalnie prosty, który jest dosłownie na wyciągnięcie ręki...

„Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu pogodzili pokłócone bajki” to opowieść o zgodzie, porozumieniu i otwarciu na drugiego człowieka. O rozmowie, słuchaniu i empatii. To literacka przygoda z bajkowymi bohaterami, którzy nie są idealni - kłócą się, złoszczą i przeżywają różne emocje, bo takie po prostu jest życie.

To miał być wieczór przed telewizorem… Tymczasem, kiedy trzej bracia zostają sami w domu, przychodzi do nich mały lis Edek. Prosi o pomoc dla swojej mamy, która w parku wpadła do studni. Studnia jest ciemna i głęboka, więc zwierzę samo nie potrafi z niej wyjść. Gucio, Leoś i Tadziu ruszają z pomocą. Mają plan i krok po kroku go realizują. Przeszkody, które napotykają, nie zniechęcają ich, ale prowokują do szukania nowych rozwiązań. Ich historia jest przykładem tego, że współpraca jest lepsza od rywalizacji. Że zgoda jest lepsza od kłótni. Że razem po prostu można więcej. Jest to też bajka o sile przyjaźni i o wolności –i jak bardzo te wartości są ważne.

Gucio, Leoś i Tadziu to eksperci od niecodziennych przygód! Gdy w ich życiu pojawiły się trzy gadające kasztanowe ludziki, chłopcy myśleli, że jak zwykle będą mieli do zrealizowania skomplikowaną misję. Ratowali już przecież lisicę ze studni, poszukiwali zaginionej rodziny jeżyka, godzili pokłócone bajki i spełniali marzenie alpaki Anieli. Teraz też oczami wyobraźni bracia widzieli siebie jako bohaterów niesamowitej kasztanowej przygody - z helikopterami, wozami strażackimi i fajerwerkami w tle. Tymczasem było zupełnie inaczej. Chłopcy bardzo się zdziwili, gdy kasztanowe ludziki poprosiły ich o wygodne położenie się na kocu w domowej, własnoręcznie zrobionej bazie. Żeby poznać sekretne życie nowych przyjaciół i móc przenieść się do magicznego lasu, bracia musieli tylko… oddychać. A gdy już znaleźli się w bajkowej przestrzeni, dowiedzieli się o czymś niezwykle cennym: o wartości prostego, zwyczajnego życia. O tym, jak ważne są uważność, wspólnota i dbanie o siebie. „Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu poznali sekretne życie kasztanowych ludzików” to prosta historia o tym, że szczęście jest na wyciągnięcie ręki!

„Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu przenieśli się w czasie na zaczarowanych sankach” to opowieść o niezwykłej podróży nietypowym wehikułem czasu. Na strychu, za kominem, trzej bracia znajdują stare drewniane sanki, które są w ich rodzinie od pokoleń. Sanki nie tylko mają duszę, ale też potrafią mówić i proszą chłopców o wspólną zabawę na śniegu. Biały puch właśnie spadł z nieba… Okazuje się, że sanki mają do zaoferowania Guciowi, Leosiowi i Tadziowi coś więcej niż tylko zimowe harce. Zabierają chłopców w sentymentalną podróż w czasie do dzieciństwa ich mamy i babci. Poznają więc tajemnicę mamy, którą ta - z przyczyn wychowawczych - skrzętnie przed synami ukrywała. Z kolei gdy spotykają babcię, postanawiają jej pomóc i zmienić bieg wydarzeń.

„Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu przenieśli się w czasie na zaczarowanych sankach” to historia o międzypokoleniowej przyjaźni, sile wspomnień i o magii zamkniętej w starych przedmiotach. To bajka o tym, że wszystko może się zdarzyć, a wyobraźnia jest najwspanialszym kompanem codzienności.

Kiedy trzej bracia jadą ze swoją mamą na wycieczkę do zagrody z alpakami, nie spodziewają się, że do domu wrócą z… pasażerem na gapę. W bagażniku ukryła się mała alpaka Aniela, która poprosiła chłopców, by pomogli spełnić jej największe marzenie. Zwierzak miał już dość jedzenia tylko swojej karmy i marzył o… przepysznych lodach. Dzieci doskonale rozumiały to pragnienie i bez zastanowienia postanowiły alpace pomóc! Czy uda im się spełnić marzenie alpaki Anieli? Czy braterskie kłótnie nie będą ważniejsze niż realizacja celu? „Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu spełnili marzenie alpaki Anieli” to bajka nie tylko o lodach. To bajka o tym, że troska o innych jest ważna. Że szczęście i radość można dostrzec w małych rzeczach. I o tym, że zgoda, przyjaźń, współpraca i solidarność potrafią zdziałać cuda!

Gdy ktoś potrzebuje pomocy, trzej bracia – Gucio, Leoś i Tadziu – przestają się kłócić i ruszają do akcji! Tym razem, gdy chłopcy jedli obiad, do ich kuchni przyleciała mama bociana Szczepana. Okazało się, że jej synek – pisklak wypadł z gniazda, bo jest ciekawym świata małym wiercipiętą i nie potrafi usiedzieć na miejscu. Biedak leży pod drzewem i czeka na ratunek. A że w ptasim świecie nie ma karetek pogotowia, potrzebna jest pomoc braci, którzy kochają zwierzęta. Gucio, Leoś i Tadziu, na szczęście, nie zawiedli.

Kret bez imienia to potwór, despota i terrorysta w jednym. Wydaje mu się, że jest na łące panem i władcą, bo cukierkami przekupił mrówki, które mu we wszystkim przytakują. Jest niemiły, niesympatyczny, wiecznie niezadowolony i o wszystko ma pretensje. Nie pasuje mu ani kolor trawy, ani bzyczenie pszczół. Wszystko krytykuje i twierdzi, że tylko on wie, jak powinno być zorganizowane życie na łące. Ale jej mieszkańcy nie chcą tak żyć! Dla nich najważniejsze są wolność i równość, dlatego wysyłają pasikonika do Gucia, Leosia i Tadzia po pomoc. Chłopcy nie zastanawiają się ani sekundy i jak zawsze od razu ruszają do akcji. Jaki mają sposób na krecika bez imienia? Okazuje się, że bardzo prosty. Zresztą każdy ma ten sposób na wyciągnięcie ręki! To przytulenie! „Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu uratowali łąkę przed kretem bez imienia” to opowieść o wierze w drugą istotę, o przemianie i, co najważniejsze, o tym, że czarny charakter na końcu historii wcale nie musi dostać kary!

„Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu z przyjaciółmi odmienili życie ducha z puszczy” – to kolejna, tym razem wakacyjna, przygoda trzech braci, która - mimo że z duchem w tle i tytule - wcale… nie jest straszna. Bohaterowie bajki wiedzą, że strach ma tylko wielkie oczy, a boimy się głównie tego, czego nie znamy. Dlatego Gucio, Leoś i Tadziu, ich dwie koleżanki i trzech kolegów robią wszystko, żeby poznać tajemniczego przybysza, który przychodzi pod zbudowany przez nich szałas. Oprócz tego są kampery, las i zabawa, do której nie wtrącają się dorośli. A duch? Duch wcale nie jest zły, tylko źle o sobie myśli. Gucio, Leoś, Tadziu i piątka ich przyjaciół, gdy go w końcu poznają, dają mu wsparcie i garść dobrych rad, co robić, żeby dostrzegać szczęście w małych rzeczach.

„Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu z przyjaciółmi odmienili życie ducha z puszczy” to bajka o tym, że spryt i empatia w końcu wygrywają. To opowieść o sile przyjaźni i współpracy. O życzliwości. To historia o tym, jak dbać o siebie i innych. I w końcu to opowieść o mocy, która drzemie w każdym, bez względu na wszystko!

Gucio, Leoś i Tadziu to bracia, którzy kochają się i kłócą na zmianę. Od miłości i wspólnych przygód płynnie przechodzą do awantur. A poróżnić mogą się dosłownie o wszystko! To, co dla młodszych chłopców jest zabawą, dla Gustawa jest czymś nie do wytrzymania. Miłe chwile przeplatają się z trudnymi. Najstarszy z braci potrzebuje czasami spokoju i ciszy; po prostu chce pobyć z dala od Leona i Tadeusza. Jest na to jeden patent, a Guciowi podsunął go ktoś wyjątkowy. To zbudowanie na drzewie domku z podwieszaną drabiną. W takim domku można się ukryć przed całym światem, a przede wszystkim przed… braćmi.

Gucio chce zbudować go samodzielnie, ale wtedy niespodziewanie na pomoc przychodzą mu właśnie młodsi bracia.

Ostatecznie chłopcy odkrywają, że mogą być dla siebie wsparciem w trudnych chwilach! Dowiadują się, że współpraca jest lepsza niż kłótnia, a zgoda buduje - i to dosłownie! „Bajka o tym, jak Gucio, Leoś i Tadziu zbudowali domek na drzewie” to opowieść o zabawie, złości, o śmiechu i o smutku. To bajka o wspólnocie, z której można czerpać radość i siłę, nawet gdy nie wszystko idzie po naszej myśli.

Przyjaciele Gunia i Uszek w dziwnych okolicznościach znaleźli się w bardzo nietypowym miejscu. A ponieważ, gdy życie przynosi im cytryny, oni zawsze robią lemoniadę, także i tym razem postanowili pobawić się sytuacją na całego. Najpierw zostali naukowcami, a potem pomogli w odzyskaniu wolności nowo poznanemu znajomemu. Przy okazji pozbyli się swoich… podręczników do nauki czytania. Było ciekawie, zabawnie, ale też trochę tajemniczo i strasznie. Gunia i Uszek jednak z każdej opresji wychodzą zwycięsko, a przy okazji swoim czytelniczkom i czytelnikom przypominają o bardzo ważnych wartościach, jakimi są przyjaźń, szczera rozmowa i wzajemne wsparcie.

Jeśli kiedykolwiek, ktokolwiek zobaczy na niebie sowę latającą w szlafroku, to będzie wiedział, że to sowa Anastazja, która zgubiła swoje… wyjściowe pióra.

Nikogo to jednak zdziwić nie powinno, bo Nastka bywa zapominalska i roztargniona. Tym razem jednak zgubiła coś wyjątkowego - swoje ptasie ubranie, w którym lata po lesie. Jakby tego było mało - w piżamie z piór nie chce się nikomu pokazać. Na szczęście z pomocą przychodzą jej przyjaciele - dzięcioł Antek i wiewiórka Malina. Dlaczego, żeby odnaleźć pióra sowy, najpierw muszą odnaleźć czarodzieja borsuka? Czy Nastka uwierzy w siebie i zrozumie, że lepiej być optymistką niż pesymistką? I czy będzie umiała ćwiczyć koncentrację i uważność? O tym wszystkim jest bajka „O roztargnionej sowie, która zgubiła swoje pióra”. Bawcie się dobrze, słuchając tej opowieści.

Jak mówił klasyk, piłka jest okrągła - a bramki są dwie. Doskonale wiedzą o tym Leoś i Tadzik, którzy poza piłką nożna świata nie widzą. Grają więc wszędzie i o wszystko, ale problem pojawia się, gdy w tajemniczych okolicznościach znikają wszystkie ich piłki. A bez piłki grać się nie da… Chłopcy postanawiają więc rozwikłać zagadkę znikających piłek. Czy pomoże im starszy brat, Gustaw, który ma niezwykłe supermoce? Czy śledztwo chłopców doprowadzi ich do odpowiedzi na pytanie: gdzie są piłki? Gucio, Leoś i Tadzik zapraszają do swojego bajkowego świata, w którym dopóki piłka w grze, wszystko jest możliwe.

Gdy żółw Leopold po pracy odpoczywa w ogrodzie, przychodzi do niego zdenerwowana kuna Luna. Pokazuje przyjacielowi artykuł w gazecie, w którym dziennikarze opisali dziwaczne wyczyny pewnego czworonoga.

Okazało się, że na łamy prasy trafił kot Stefan, który na wysypisku śmieci znalazł starodawny kombinezon nurka i miedziany hełm i w takim stroju wskakuje do stawu i goni… ryby. A gdy dogoni jakąś, to zdejmuje maskę, ale tylko po to, by ugryźć tę rybę… w tyłek! Poldek podejrzewa, że kot nie zachowuje się tak bez powodu. Żółw taki już po prostu jest. We wszystkich stara się widzieć dobro! I chociaż Luna proponuje przyjacielowi, żeby wspólnie dali kotu po prostu karę i nauczkę, Leopold ma inne rozwiązanie problemu. Przy okazji daje kunie lekcję, jak można pomóc samemu sobie, gdy jest się zdenerwowanym.

Jeśli jesteście ciekawi, czy zachowanie Stefana można jakoś usprawiedliwić i co zamiast kary ma dla kota Poldek? Tego właśnie dowiecie się z audiobooka „Żółw Leopold i Kot Stefan na tropie złego humoru”.

Żółw Leopold jest bajkopisarzem, którego nic nie jest w stanie wyprowadzić z równowagi. Poldek dba o sobie, nie spieszy się, wszędzie widzi dobro i docenia każdą chwilę. Nie zawsze jednak tak było. Leopold, zanim przeszedł przemianę i stał się uważny, był żółwiem „torpedą", którego wszystko denerwowało: zapach zaparzonej herbaty o poranku, poranna rosa na trawie. Denerwowały go też maliny, które za wolno rosły na krzaku, płot, który skrzypiał u sąsiada, denerwował go nawet księżyc, którego blask nie pozwalał mu o sobie zapomnieć. Na szczęście Leopold w porę zorientował się, że coś jest nie tak! Zmienił się, a pomogła mu w tym… magiczna skrzynia. To skrzynia, w której Poldek trzyma swoje skarby: proste i zwyczajne przedmioty, które sprawiają, że życie nabiera kolorowych barw. Bajka „Żółw Leopold i magiczna skrzynia” to historia o tym, że złość to potrzebna emocja, której jednak nie warto w sobie pielęgnować. To bajka o tym, że popełnione błędy nie są porażką, tylko lekcją. I o tym, że każdy ma w sobie… moc uspokajania!

Żółw Leopold zajmuje się pisaniem bajek. Niestety pewnego dnia zupełnie zapomina, jak to się robi. Nie potrafi napisać żadnego słowa, żadnej literki… Żółwik wpada w panikę! Na szczęście szybko przychodzi mu do głowy pomysł, że powinien iść po radę do mądrej sowy. Wyrusza w drogę do niej, a po drodze spotyka go coś wyjątkowego i niesamowitego. Coś, co jest doskonałą inspiracją do napisania bajki! W ten sposób Poldek przekonuje się, że najlepsze scenariusze pisze… życie. „Żółw Leopold. Kłopoty bajkopisarza” to bajka - wyciszajka, która podpowie też dzieciom, co robić, gdy dopadają lęki i smutki.

Żółw Leopold nie lubi się spieszyć, jest bardzo uważny, docenia każdą chwilę i potrafi medytować! A co najważniejsze jest doskonałym kompanem… zasypiania. Podpowiada nawet dzięciołowi, który nienawidzi spać, co robić, żeby chwile przed zamknięciem oczu były miłe i przyjemne. „Żółw Leopold. Spotkanie z dzięciołem, który nie chciał spać” to bajka relaksacyjna, spokojna, wyciszająca i kojąca. Idealna na koniec zabieganego, głośnego dnia!